Chavbeleka min tuyî

Di wan rojê dûmayikê ew lajeye(sitran) ketiye mêjiyê min û ez hindî guh didemê lê têr nabim. Hem li ber peyivê wê, hem jî ji ber dengê bilûl û sazê...hema xwûna mirov dikelînît. Navê lajebêji Dilgesh, û bi rastî min pêshda hîch li vi nebihîstibû. Ew lajeye jî he shansî ez birast lê hatim, min guh dida lajeyek di...carek din jî ezê basî vê lajê bikem bo we, ew jî lajeyek zor xweshe! :)

Di rexekêda lajeyek bihesrete, toyête chavbeleka xwe û hesreta nedîtina wê diket, aliyê dive jî ahenga wê germe û hema mirov shad diket...anî herchend mirov hesreta kesekê biket jî mirov hesreteke germ û xwesh diket, ne hesretek dilshewitane û sar.

Binê peri(Kilîpê Kurdî) un dikarin guhdariya wê lajê biken, lê ha ewe chend hevok ji wê laja zor dilgermane;

Chavbeleka min tu yî, por xeleka min tu yî
Sûr meleka min tu yî, jar û perîshanim ez
Por xeleka min tu yî, jar û perîshanim ez, jar û perîshanim ez
...
Bejin bilindê tu yî, pir gewher û rindê tu yî
wek mûm û findê tu yî, li dil bi kovanim ez
wek mûm û findê tu yî, li dil bi kovanim ez, li dil bi kovanim ez
...
Roger û shervîn tu yî, sitêr û pervîn tu yî
Shîrîn û hem Zînê tu yî, Memê di zîndanim ez
Shîrîn û hem Zîn tû yî, Memê du zîndanim ez

Bi navê Xweda

Silav û sipas bo ku ûn serdana blogg'a min diken. Ez fikirîm û li min ve hate pêsh ku nivîsîna blogg'ekê dê karek bash bît. Pêshîn û herî girîng ji ber ku dixwazim zimanê dayika xwe biparêzim û hêj bashtir kem, ez dê bi Kurdî binivîsim. Pashê, nivîsîn karek bashe ji ber ku hishê mirov diveke û mirov dema fikir û fikarê xwe yê ser babetekê bi nivîskî dibîne, bashtir tê digehe ka mirov li proseya fikrê da durust ser fikiriye an ne. Û bi taybet dema mirov pashê ser van fikra biaxive, bas kirin û ziman anîna fikra hêsantir dibe.

Serkewtî û serfiraz bimînin.